Chapter 25
भृगुवल्ली · चतुर्थोऽनुवाकः
Bhriguvalli · Anuvaka 4
Verses
Verse 1
मनो ब्रह्मेति व्यजानात् । मनसो ह्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । मनसा जातानि जीवन्ति । मनः प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति । तद्विज्ञाय । पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तंहोवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति । स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ १॥
mano brahmeti vyajānāt | manaso hyeva khalvimāni bhūtāni jāyante | manasā jātāni jīvanti | manaḥ prayantyabhisaṃviśantīti | tadvijñāya | punareva varuṇaṃ pitaramupasasāra | adhīhi bhagavo brahmeti | taṃhovāca | tapasā brahma vijijñāsasva | tapo brahmeti | sa tapo'tapyata | sa tapastaptvā || 1||
Meaning
— he knew mind (manas) to be Brahman; for from mind these beings are born, by mind they live when born, and into mind they enter on departing. Having known that, he again approached his father Varuna: 'Venerable sir, teach me Brahman.' He said to him, 'Seek to know Brahman through austerity; austerity is Brahman.' He performed austerity; having performed austerity —
— उसने मन को ब्रह्म जाना; क्योंकि मन से ये प्राणी उत्पन्न होते हैं, मन से जीते हैं, मन में लीन होते हैं। यह जानकर वह फिर पिता वरुण के पास गया — 'भगवन्, मुझे ब्रह्म का उपदेश दीजिए।' उसने कहा — 'तप से ब्रह्म को जानो; तप ही ब्रह्म है।' उसने तप किया; तप करके —