मोक्षसंन्यासयोग

Verses

1. Verse 1

   अर्जुन उवाच संन्यासस्य महाबाहो तत्त्वमिच्छामि वेदितुम्। त्यागस्य च हृषीकेश पृथक्केशिनिषूदन।।18.1।।

   arjuna uvāca saṃnyāsasya mahābāho tattvamicchāmi veditum| tyāgasya ca hṛṣīkeśa pṛthakkeśiniṣūdana||18.1||

2. Verse 2

   श्री भगवानुवाच काम्यानां कर्मणां न्यासं संन्यासं कवयो विदुः। सर्वकर्मफलत्यागं प्राहुस्त्यागं विचक्षणाः।।18.2।।

   śrī bhagavānuvāca kāmyānāṃ karmaṇāṃ nyāsaṃ saṃnyāsaṃ kavayo viduḥ| sarvakarmaphalatyāgaṃ prāhustyāgaṃ vicakṣaṇāḥ||18.2||

3. Verse 3

   त्याज्यं दोषवदित्येके कर्म प्राहुर्मनीषिणः। यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यमिति चापरे।।18.3।।

   tyājyaṃ doṣavadityeke karma prāhurmanīṣiṇaḥ| yajñadānatapaḥkarma na tyājyamiti cāpare||18.3||

4. Verse 4

   निश्चयं शृणु मे तत्र त्यागे भरतसत्तम। त्यागो हि पुरुषव्याघ्र त्रिविधः संप्रकीर्तितः।।18.4।।

   niścayaṃ śṛṇu me tatra tyāge bharatasattama| tyāgo hi puruṣavyāghra trividhaḥ saṃprakīrtitaḥ||18.4||

5. Verse 5

   यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यं कार्यमेव तत्। यज्ञो दानं तपश्चैव पावनानि मनीषिणाम्।।18.5।।

   yajñadānatapaḥkarma na tyājyaṃ kāryameva tat| yajño dānaṃ tapaścaiva pāvanāni manīṣiṇām||18.5||

6. Verse 6

   एतान्यपि तु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा फलानि च। कर्तव्यानीति मे पार्थ निश्चितं मतमुत्तमम्।।18.6।।

   etānyapi tu karmāṇi saṅgaṃ tyaktvā phalāni ca| kartavyānīti me pārtha niścitaṃ matamuttamam||18.6||

7. Verse 7

   नियतस्य तु संन्यासः कर्मणो नोपपद्यते। मोहात्तस्य परित्यागस्तामसः परिकीर्तितः।।18.7।।

   niyatasya tu saṃnyāsaḥ karmaṇo nopapadyate| mohāttasya parityāgastāmasaḥ parikīrtitaḥ||18.7||

8. Verse 8

   दुःखमित्येव यत्कर्म कायक्लेशभयात्त्यजेत्। स कृत्वा राजसं त्यागं नैव त्यागफलं लभेत्।।18.8।।

   duḥkhamityeva yatkarma kāyakleśabhayāttyajet| sa kṛtvā rājasaṃ tyāgaṃ naiva tyāgaphalaṃ labhet||18.8||

9. Verse 9

   कार्यमित्येव यत्कर्म नियतं क्रियतेऽर्जुन। सङ्गं त्यक्त्वा फलं चैव स त्यागः सात्त्विको मतः।।18.9।।

   kāryamityeva yatkarma niyataṃ kriyate'rjuna| saṅgaṃ tyaktvā phalaṃ caiva sa tyāgaḥ sāttviko mataḥ||18.9||

10. Verse 10

    न द्वेष्ट्यकुशलं कर्म कुशले नानुषज्जते। त्यागी सत्त्वसमाविष्टो मेधावी छिन्नसंशयः।।18.10।।

    na dveṣṭyakuśalaṃ karma kuśale nānuṣajjate| tyāgī sattvasamāviṣṭo medhāvī chinnasaṃśayaḥ||18.10||

11. Verse 11

    न हि देहभृता शक्यं त्यक्तुं कर्माण्यशेषतः। यस्तु कर्मफलत्यागी स त्यागीत्यभिधीयते।।18.11।।

    na hi dehabhṛtā śakyaṃ tyaktuṃ karmāṇyaśeṣataḥ| yastu karmaphalatyāgī sa tyāgītyabhidhīyate||18.11||

12. Verse 12

    अनिष्टमिष्टं मिश्रं च त्रिविधं कर्मणः फलम्। भवत्यत्यागिनां प्रेत्य न तु संन्यासिनां क्वचित्।।18.12।।

    aniṣṭamiṣṭaṃ miśraṃ ca trividhaṃ karmaṇaḥ phalam| bhavatyatyāgināṃ pretya na tu saṃnyāsināṃ kvacit||18.12||

13. Verse 13

    पञ्चैतानि महाबाहो कारणानि निबोध मे। सांख्ये कृतान्ते प्रोक्तानि सिद्धये सर्वकर्मणाम्।।18.13।।

    pañcaitāni mahābāho kāraṇāni nibodha me| sāṃkhye kṛtānte proktāni siddhaye sarvakarmaṇām||18.13||

14. Verse 14

    अधिष्ठानं तथा कर्ता करणं च पृथग्विधम्। विविधाश्च पृथक्चेष्टा दैवं चैवात्र पञ्चमम्।।18.14।।

    adhiṣṭhānaṃ tathā kartā karaṇaṃ ca pṛthagvidham| vividhāśca pṛthakceṣṭā daivaṃ caivātra pañcamam||18.14||

15. Verse 15

    शरीरवाङ्मनोभिर्यत्कर्म प्रारभते नरः। न्याय्यं वा विपरीतं वा पञ्चैते तस्य हेतवः।।18.15।।

    śarīravāṅmanobhiryatkarma prārabhate naraḥ| nyāyyaṃ vā viparītaṃ vā pañcaite tasya hetavaḥ||18.15||

16. Verse 16

    तत्रैवं सति कर्तारमात्मानं केवलं तु यः। पश्यत्यकृतबुद्धित्वान्न स पश्यति दुर्मतिः।।18.16।।

    tatraivaṃ sati kartāramātmānaṃ kevalaṃ tu yaḥ| paśyatyakṛtabuddhitvānna sa paśyati durmatiḥ||18.16||

17. Verse 17

    यस्य नाहंकृतो भावो बुद्धिर्यस्य न लिप्यते। हत्वापि स इमाँल्लोकान्न हन्ति न निबध्यते।।18.17।।

    yasya nāhaṃkṛto bhāvo buddhiryasya na lipyate| hatvāpi sa imā~llokānna hanti na nibadhyate||18.17||

18. Verse 18

    ज्ञानं ज्ञेयं परिज्ञाता त्रिविधा कर्मचोदना। करणं कर्म कर्तेति त्रिविधः कर्मसंग्रहः।।18.18।।

    jñānaṃ jñeyaṃ parijñātā trividhā karmacodanā| karaṇaṃ karma karteti trividhaḥ karmasaṃgrahaḥ||18.18||

19. Verse 19

    ज्ञानं कर्म च कर्ता च त्रिधैव गुणभेदतः। प्रोच्यते गुणसंख्याने यथावच्छृणु तान्यपि।।18.19।।

    jñānaṃ karma ca kartā ca tridhaiva guṇabhedataḥ| procyate guṇasaṃkhyāne yathāvacchṛṇu tānyapi||18.19||

20. Verse 20

    सर्वभूतेषु येनैकं भावमव्ययमीक्षते। अविभक्तं विभक्तेषु तज्ज्ञानं विद्धि सात्त्विकम्।।18.20।।

    sarvabhūteṣu yenaikaṃ bhāvamavyayamīkṣate| avibhaktaṃ vibhakteṣu tajjñānaṃ viddhi sāttvikam||18.20||

21. Verse 21

    पृथक्त्वेन तु यज्ज्ञानं नानाभावान्पृथग्विधान्। वेत्ति सर्वेषु भूतेषु तज्ज्ञानं विद्धि राजसम्।।18.21।।

    pṛthaktvena tu yajjñānaṃ nānābhāvānpṛthagvidhān| vetti sarveṣu bhūteṣu tajjñānaṃ viddhi rājasam||18.21||

22. Verse 22

    यत्तु कृत्स्नवदेकस्मिन्कार्ये सक्तमहैतुकम्। अतत्त्वार्थवदल्पं च तत्तामसमुदाहृतम्।।18.22।।

    yattu kṛtsnavadekasminkārye saktamahaitukam| atattvārthavadalpaṃ ca tattāmasamudāhṛtam||18.22||

23. Verse 23

    नियतं सङ्गरहितमरागद्वेषतः कृतम्। अफलप्रेप्सुना कर्म यत्तत्सात्त्विकमुच्यते।।18.23।।

    niyataṃ saṅgarahitamarāgadveṣataḥ kṛtam| aphalaprepsunā karma yattatsāttvikamucyate||18.23||

24. Verse 24

    यत्तु कामेप्सुना कर्म साहङ्कारेण वा पुनः। क्रियते बहुलायासं तद्राजसमुदाहृतम्।।18.24।।

    yattu kāmepsunā karma sāhaṅkāreṇa vā punaḥ| kriyate bahulāyāsaṃ tadrājasamudāhṛtam||18.24||

25. Verse 25

    अनुबन्धं क्षयं हिंसामनपेक्ष्य च पौरुषम्। मोहादारभ्यते कर्म यत्तत्तामसमुच्यते।।18.25।।

    anubandhaṃ kṣayaṃ hiṃsāmanapekṣya ca pauruṣam| mohādārabhyate karma yattattāmasamucyate||18.25||

26. Verse 26

    मुक्तसङ्गोऽनहंवादी धृत्युत्साहसमन्वितः। सिद्ध्यसिद्ध्योर्निर्विकारः कर्ता सात्त्विक उच्यते।।18.26।।

    muktasaṅgo'nahaṃvādī dhṛtyutsāhasamanvitaḥ| siddhyasiddhyornirvikāraḥ kartā sāttvika ucyate||18.26||

27. Verse 27

    रागी कर्मफलप्रेप्सुर्लुब्धो हिंसात्मकोऽशुचिः। हर्षशोकान्वितः कर्ता राजसः परिकीर्तितः।।18.27।।

    rāgī karmaphalaprepsurlubdho hiṃsātmako'śuciḥ| harṣaśokānvitaḥ kartā rājasaḥ parikīrtitaḥ||18.27||

28. Verse 28

    अयुक्तः प्राकृतः स्तब्धः शठो नैष्कृतिकोऽलसः। विषादी दीर्घसूत्री च कर्ता तामस उच्यते।।18.28।।

    ayuktaḥ prākṛtaḥ stabdhaḥ śaṭho naiṣkṛtiko'lasaḥ| viṣādī dīrghasūtrī ca kartā tāmasa ucyate||18.28||

29. Verse 29

    बुद्धेर्भेदं धृतेश्चैव गुणतस्त्रिविधं शृणु। प्रोच्यमानमशेषेण पृथक्त्वेन धनञ्जय।।18.29।।

    buddherbhedaṃ dhṛteścaiva guṇatastrividhaṃ śṛṇu| procyamānamaśeṣeṇa pṛthaktvena dhanañjaya||18.29||

30. Verse 30

    प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च कार्याकार्ये भयाभये। बन्धं मोक्षं च या वेत्ति बुद्धिः सा पार्थ सात्त्विकी।।18.30।।

    pravṛttiṃ ca nivṛttiṃ ca kāryākārye bhayābhaye| bandhaṃ mokṣaṃ ca yā vetti buddhiḥ sā pārtha sāttvikī||18.30||

31. Verse 31

    यया धर्ममधर्मं च कार्यं चाकार्यमेव च। अयथावत्प्रजानाति बुद्धिः सा पार्थ राजसी।।18.31।।

    yayā dharmamadharmaṃ ca kāryaṃ cākāryameva ca| ayathāvatprajānāti buddhiḥ sā pārtha rājasī||18.31||

32. Verse 32

    अधर्मं धर्ममिति या मन्यते तमसाऽऽवृता। सर्वार्थान्विपरीतांश्च बुद्धिः सा पार्थ तामसी।।18.32।।

    adharmaṃ dharmamiti yā manyate tamasā''vṛtā| sarvārthānviparītāṃśca buddhiḥ sā pārtha tāmasī||18.32||

33. Verse 33

    धृत्या यया धारयते मनःप्राणेन्द्रियक्रियाः। योगेनाव्यभिचारिण्या धृतिः सा पार्थ सात्त्विकी।।18.33।।

    dhṛtyā yayā dhārayate manaḥprāṇendriyakriyāḥ| yogenāvyabhicāriṇyā dhṛtiḥ sā pārtha sāttvikī||18.33||

34. Verse 34

    यया तु धर्मकामार्थान् धृत्या धारयतेऽर्जुन। प्रसङ्गेन फलाकाङ्क्षी धृतिः सा पार्थ राजसी।।18.34।।

    yayā tu dharmakāmārthān dhṛtyā dhārayate'rjuna| prasaṅgena phalākāṅkṣī dhṛtiḥ sā pārtha rājasī||18.34||

35. Verse 35

    यया स्वप्नं भयं शोकं विषादं मदमेव च। न विमुञ्चति दुर्मेधा धृतिः सा पार्थ तामसी।।18.35।।

    yayā svapnaṃ bhayaṃ śokaṃ viṣādaṃ madameva ca| na vimuñcati durmedhā dhṛtiḥ sā pārtha tāmasī||18.35||

36. Verse 36

    सुखं त्विदानीं त्रिविधं शृणु मे भरतर्षभ। अभ्यासाद्रमते यत्र दुःखान्तं च निगच्छति।।18.36।।

    sukhaṃ tvidānīṃ trividhaṃ śṛṇu me bharatarṣabha| abhyāsādramate yatra duḥkhāntaṃ ca nigacchati||18.36||

37. Verse 37

    यत्तदग्रे विषमिव परिणामेऽमृतोपमम्। तत्सुखं सात्त्विकं प्रोक्तमात्मबुद्धिप्रसादजम्।।18.37।।

    yattadagre viṣamiva pariṇāme'mṛtopamam| tatsukhaṃ sāttvikaṃ proktamātmabuddhiprasādajam||18.37||

38. Verse 38

    विषयेन्द्रियसंयोगाद्यत्तदग्रेऽमृतोपमम्। परिणामे विषमिव तत्सुखं राजसं स्मृतम्।।18.38।।

    viṣayendriyasaṃyogādyattadagre'mṛtopamam| pariṇāme viṣamiva tatsukhaṃ rājasaṃ smṛtam||18.38||

39. Verse 39

    यदग्रे चानुबन्धे च सुखं मोहनमात्मनः। निद्रालस्यप्रमादोत्थं तत्तामसमुदाहृतम्।।18.39।।

    yadagre cānubandhe ca sukhaṃ mohanamātmanaḥ| nidrālasyapramādotthaṃ tattāmasamudāhṛtam||18.39||

40. Verse 40

    न तदस्ति पृथिव्यां वा दिवि देवेषु वा पुनः। सत्त्वं प्रकृतिजैर्मुक्तं यदेभिः स्यात्त्रिभिर्गुणैः।।18.40।।

    na tadasti pṛthivyāṃ vā divi deveṣu vā punaḥ| sattvaṃ prakṛtijairmuktaṃ yadebhiḥ syāttribhirguṇaiḥ||18.40||

41. Verse 41

    ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां च परंतप। कर्माणि प्रविभक्तानि स्वभावप्रभवैर्गुणैः।।18.41।।

    brāhmaṇakṣatriyaviśāṃ śūdrāṇāṃ ca paraṃtapa| karmāṇi pravibhaktāni svabhāvaprabhavairguṇaiḥ||18.41||

42. Verse 42

    शमो दमस्तपः शौचं क्षान्तिरार्जवमेव च। ज्ञानं विज्ञानमास्तिक्यं ब्रह्मकर्म स्वभावजम्।।18.42।।

    śamo damastapaḥ śaucaṃ kṣāntirārjavameva ca| jñānaṃ vijñānamāstikyaṃ brahmakarma svabhāvajam||18.42||

43. Verse 43

    शौर्यं तेजो धृतिर्दाक्ष्यं युद्धे चाप्यपलायनम्। दानमीश्वरभावश्च क्षात्रं कर्म स्वभावजम्।।18.43।।

    śauryaṃ tejo dhṛtirdākṣyaṃ yuddhe cāpyapalāyanam| dānamīśvarabhāvaśca kṣātraṃ karma svabhāvajam||18.43||

44. Verse 44

    कृषिगौरक्ष्यवाणिज्यं वैश्यकर्म स्वभावजम्। परिचर्यात्मकं कर्म शूद्रस्यापि स्वभावजम्।।18.44।।

    kṛṣigaurakṣyavāṇijyaṃ vaiśyakarma svabhāvajam| paricaryātmakaṃ karma śūdrasyāpi svabhāvajam||18.44||

45. Verse 45

    स्वे स्वे कर्मण्यभिरतः संसिद्धिं लभते नरः। स्वकर्मनिरतः सिद्धिं यथा विन्दति तच्छृणु।।18.45।।

    sve sve karmaṇyabhirataḥ saṃsiddhiṃ labhate naraḥ| svakarmanirataḥ siddhiṃ yathā vindati tacchṛṇu||18.45||

46. Verse 46

    यतः प्रवृत्तिर्भूतानां येन सर्वमिदं ततम्। स्वकर्मणा तमभ्यर्च्य सिद्धिं विन्दति मानवः।।18.46।।

    yataḥ pravṛttirbhūtānāṃ yena sarvamidaṃ tatam| svakarmaṇā tamabhyarcya siddhiṃ vindati mānavaḥ||18.46||

47. Verse 47

    श्रेयान्स्वधर्मो विगुणः परधर्मात्स्वनुष्ठितात्। स्वभावनियतं कर्म कुर्वन्नाप्नोति किल्बिषम्।।18.47।।

    śreyānsvadharmo viguṇaḥ paradharmātsvanuṣṭhitāt| svabhāvaniyataṃ karma kurvannāpnoti kilbiṣam||18.47||

48. Verse 48

    सहजं कर्म कौन्तेय सदोषमपि न त्यजेत्। सर्वारम्भा हि दोषेण धूमेनाग्निरिवावृताः।।18.48।।

    sahajaṃ karma kaunteya sadoṣamapi na tyajet| sarvārambhā hi doṣeṇa dhūmenāgnirivāvṛtāḥ||18.48||

49. Verse 49

    असक्तबुद्धिः सर्वत्र जितात्मा विगतस्पृहः। नैष्कर्म्यसिद्धिं परमां संन्यासेनाधिगच्छति।।18.49।।

    asaktabuddhiḥ sarvatra jitātmā vigataspṛhaḥ| naiṣkarmyasiddhiṃ paramāṃ saṃnyāsenādhigacchati||18.49||

50. Verse 50

    सिद्धिं प्राप्तो यथा ब्रह्म तथाप्नोति निबोध मे। समासेनैव कौन्तेय निष्ठा ज्ञानस्य या परा।।18.50।।

    siddhiṃ prāpto yathā brahma tathāpnoti nibodha me| samāsenaiva kaunteya niṣṭhā jñānasya yā parā||18.50||

51. Verse 51

    बुद्ध्या विशुद्धया युक्तो धृत्याऽऽत्मानं नियम्य च। शब्दादीन् विषयांस्त्यक्त्वा रागद्वेषौ व्युदस्य च।।18.51।।

    buddhyā viśuddhayā yukto dhṛtyā''tmānaṃ niyamya ca| śabdādīn viṣayāṃstyaktvā rāgadveṣau vyudasya ca||18.51||

52. Verse 52

    विविक्तसेवी लघ्वाशी यतवाक्कायमानसः। ध्यानयोगपरो नित्यं वैराग्यं समुपाश्रितः।।18.52।।

    viviktasevī laghvāśī yatavākkāyamānasaḥ| dhyānayogaparo nityaṃ vairāgyaṃ samupāśritaḥ||18.52||

53. Verse 53

    अहङ्कारं बलं दर्पं कामं क्रोधं परिग्रहम्। विमुच्य निर्ममः शान्तो ब्रह्मभूयाय कल्पते।।18.53।।

    ahaṅkāraṃ balaṃ darpaṃ kāmaṃ krodhaṃ parigraham| vimucya nirmamaḥ śānto brahmabhūyāya kalpate||18.53||

54. Verse 54

    ब्रह्मभूतः प्रसन्नात्मा न शोचति न काङ्क्षति। समः सर्वेषु भूतेषु मद्भक्तिं लभते पराम्।।18.54।।

    brahmabhūtaḥ prasannātmā na śocati na kāṅkṣati| samaḥ sarveṣu bhūteṣu madbhaktiṃ labhate parām||18.54||

55. Verse 55

    भक्त्या मामभिजानाति यावान्यश्चास्मि तत्त्वतः। ततो मां तत्त्वतो ज्ञात्वा विशते तदनन्तरम्।।18.55।।

    bhaktyā māmabhijānāti yāvānyaścāsmi tattvataḥ| tato māṃ tattvato jñātvā viśate tadanantaram||18.55||

56. Verse 56

    सर्वकर्माण्यपि सदा कुर्वाणो मद्व्यपाश्रयः। मत्प्रसादादवाप्नोति शाश्वतं पदमव्ययम्।।18.56।।

    sarvakarmāṇyapi sadā kurvāṇo madvyapāśrayaḥ| matprasādādavāpnoti śāśvataṃ padamavyayam||18.56||

57. Verse 57

    चेतसा सर्वकर्माणि मयि संन्यस्य मत्परः। बुद्धियोगमुपाश्रित्य मच्चित्तः सततं भव।।18.57।।

    cetasā sarvakarmāṇi mayi saṃnyasya matparaḥ| buddhiyogamupāśritya maccittaḥ satataṃ bhava||18.57||

58. Verse 58

    मच्चित्तः सर्वदुर्गाणि मत्प्रसादात्तरिष्यसि। अथ चेत्त्वमहङ्कारान्न श्रोष्यसि विनङ्क्ष्यसि।।18.58।।

    maccittaḥ sarvadurgāṇi matprasādāttariṣyasi| atha cettvamahaṅkārānna śroṣyasi vinaṅkṣyasi||18.58||

59. Verse 59

    यदहङ्कारमाश्रित्य न योत्स्य इति मन्यसे। मिथ्यैष व्यवसायस्ते प्रकृतिस्त्वां नियोक्ष्यति।।18.59।।

    yadahaṅkāramāśritya na yotsya iti manyase| mithyaiṣa vyavasāyaste prakṛtistvāṃ niyokṣyati||18.59||

60. Verse 60

    स्वभावजेन कौन्तेय निबद्धः स्वेन कर्मणा। कर्तुं नेच्छसि यन्मोहात्करिष्यस्यवशोऽपि तत्।।18.60।।

    svabhāvajena kaunteya nibaddhaḥ svena karmaṇā| kartuṃ necchasi yanmohātkariṣyasyavaśo'pi tat||18.60||

61. Verse 61

    ईश्वरः सर्वभूतानां हृद्देशेऽर्जुन तिष्ठति। भ्रामयन्सर्वभूतानि यन्त्रारूढानि मायया।।18.61।।

    īśvaraḥ sarvabhūtānāṃ hṛddeśe'rjuna tiṣṭhati| bhrāmayansarvabhūtāni yantrārūḍhāni māyayā||18.61||

62. Verse 62

    तमेव शरणं गच्छ सर्वभावेन भारत। तत्प्रसादात्परां शान्तिं स्थानं प्राप्स्यसि शाश्वतम्।।18.62।।

    tameva śaraṇaṃ gaccha sarvabhāvena bhārata| tatprasādātparāṃ śāntiṃ sthānaṃ prāpsyasi śāśvatam||18.62||

63. Verse 63

    इति ते ज्ञानमाख्यातं गुह्याद्गुह्यतरं मया। विमृश्यैतदशेषेण यथेच्छसि तथा कुरु।।18.63।।

    iti te jñānamākhyātaṃ guhyādguhyataraṃ mayā| vimṛśyaitadaśeṣeṇa yathecchasi tathā kuru||18.63||

64. Verse 64

    सर्वगुह्यतमं भूयः शृणु मे परमं वचः। इष्टोऽसि मे दृढमिति ततो वक्ष्यामि ते हितम्।।18.64।।

    sarvaguhyatamaṃ bhūyaḥ śṛṇu me paramaṃ vacaḥ| iṣṭo'si me dṛḍhamiti tato vakṣyāmi te hitam||18.64||

65. Verse 65

    मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु। मामेवैष्यसि सत्यं ते प्रतिजाने प्रियोऽसि मे।।18.65।।

    manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskuru| māmevaiṣyasi satyaṃ te pratijāne priyo'si me||18.65||

66. Verse 66

    सर्वधर्मान्परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज। अहं त्वा सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुचः।।18.66।।

    sarvadharmānparityajya māmekaṃ śaraṇaṃ vraja| ahaṃ tvā sarvapāpebhyo mokṣayiṣyāmi mā śucaḥ||18.66||

67. Verse 67

    इदं ते नातपस्काय नाभक्ताय कदाचन। न चाशुश्रूषवे वाच्यं न च मां योऽभ्यसूयति।।18.67।।

    idaṃ te nātapaskāya nābhaktāya kadācana| na cāśuśrūṣave vācyaṃ na ca māṃ yo'bhyasūyati||18.67||

68. Verse 68

    य इमं परमं गुह्यं मद्भक्तेष्वभिधास्यति। भक्तिं मयि परां कृत्वा मामेवैष्यत्यसंशयः।।18.68।।

    ya imaṃ paramaṃ guhyaṃ madbhakteṣvabhidhāsyati| bhaktiṃ mayi parāṃ kṛtvā māmevaiṣyatyasaṃśayaḥ||18.68||

69. Verse 69

    न च तस्मान्मनुष्येषु कश्चिन्मे प्रियकृत्तमः। भविता न च मे तस्मादन्यः प्रियतरो भुवि।।18.69।।

    na ca tasmānmanuṣyeṣu kaścinme priyakṛttamaḥ| bhavitā na ca me tasmādanyaḥ priyataro bhuvi||18.69||

70. Verse 70

    अध्येष्यते च य इमं धर्म्यं संवादमावयोः। ज्ञानयज्ञेन तेनाहमिष्टः स्यामिति मे मतिः।।18.70।।

    adhyeṣyate ca ya imaṃ dharmyaṃ saṃvādamāvayoḥ| jñānayajñena tenāhamiṣṭaḥ syāmiti me matiḥ||18.70||

71. Verse 71

    श्रद्धावाननसूयश्च शृणुयादपि यो नरः। सोऽपि मुक्तः शुभाँल्लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यकर्मणाम्।।18.71।।

    śraddhāvānanasūyaśca śṛṇuyādapi yo naraḥ| so'pi muktaḥ śubhā~llokānprāpnuyātpuṇyakarmaṇām||18.71||

72. Verse 72

    कच्चिदेतच्छ्रुतं पार्थ त्वयैकाग्रेण चेतसा। कच्चिदज्ञानसंमोहः प्रनष्टस्ते धनञ्जय।।18.72।।

    kaccidetacchrutaṃ pārtha tvayaikāgreṇa cetasā| kaccidajñānasaṃmohaḥ pranaṣṭaste dhanañjaya||18.72||

73. Verse 73

    अर्जुन उवाच नष्टो मोहः स्मृतिर्लब्धा त्वत्प्रसादान्मयाच्युत। स्थितोऽस्मि गतसन्देहः करिष्ये वचनं तव।।18.73।।

    arjuna uvāca naṣṭo mohaḥ smṛtirlabdhā tvatprasādānmayācyuta| sthito'smi gatasandehaḥ kariṣye vacanaṃ tava||18.73||

74. Verse 74

    सञ्जय उवाच इत्यहं वासुदेवस्य पार्थस्य च महात्मनः। संवादमिममश्रौषमद्भुतं रोमहर्षणम्।।18.74।।

    sañjaya uvāca ityahaṃ vāsudevasya pārthasya ca mahātmanaḥ| saṃvādamimamaśrauṣamadbhutaṃ romaharṣaṇam||18.74||

75. Verse 75

    व्यासप्रसादाच्छ्रुतवानेतद्गुह्यमहं परम्। योगं योगेश्वरात्कृष्णात्साक्षात्कथयतः स्वयम्।।18.75।।

    vyāsaprasādācchrutavānetadguhyamahaṃ param| yogaṃ yogeśvarātkṛṣṇātsākṣātkathayataḥ svayam||18.75||

76. Verse 76

    राजन्संस्मृत्य संस्मृत्य संवादमिममद्भुतम्। केशवार्जुनयोः पुण्यं हृष्यामि च मुहुर्मुहुः।।18.76।।

    rājansaṃsmṛtya saṃsmṛtya saṃvādamimamadbhutam| keśavārjunayoḥ puṇyaṃ hṛṣyāmi ca muhurmuhuḥ||18.76||

77. Verse 77

    तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः। विस्मयो मे महान् राजन् हृष्यामि च पुनः पुनः।।18.77।।

    tacca saṃsmṛtya saṃsmṛtya rūpamatyadbhutaṃ hareḥ| vismayo me mahān rājan hṛṣyāmi ca punaḥ punaḥ||18.77||

78. Verse 78

    यत्र योगेश्वरः कृष्णो यत्र पार्थो धनुर्धरः। तत्र श्रीर्विजयो भूतिर्ध्रुवा नीतिर्मतिर्मम।।18.78।

    yatra yogeśvaraḥ kṛṣṇo yatra pārtho dhanurdharaḥ| tatra śrīrvijayo bhūtirdhruvā nītirmatirmama||18.78|