विश्वरूपदर्शनयोग

Verses

1. Verse 1

   अर्जुन उवाच मदनुग्रहाय परमं गुह्यमध्यात्मसंज्ञितम्। यत्त्वयोक्तं वचस्तेन मोहोऽयं विगतो मम।।11.1।।

   arjuna uvāca madanugrahāya paramaṃ guhyamadhyātmasaṃjñitam| yattvayoktaṃ vacastena moho'yaṃ vigato mama||11.1||

2. Verse 2

   भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया। त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम्।।11.2।।

   bhavāpyayau hi bhūtānāṃ śrutau vistaraśo mayā| tvattaḥ kamalapatrākṣa māhātmyamapi cāvyayam||11.2||

3. Verse 3

   एवमेतद्यथात्थ त्वमात्मानं परमेश्वर। द्रष्टुमिच्छामि ते रूपमैश्वरं पुरुषोत्तम।।11.3।।

   evametadyathāttha tvamātmānaṃ parameśvara| draṣṭumicchāmi te rūpamaiśvaraṃ puruṣottama||11.3||

4. Verse 4

   मन्यसे यदि तच्छक्यं मया द्रष्टुमिति प्रभो। योगेश्वर ततो मे त्वं दर्शयाऽत्मानमव्ययम्।।11.4।।

   manyase yadi tacchakyaṃ mayā draṣṭumiti prabho| yogeśvara tato me tvaṃ darśayā'tmānamavyayam||11.4||

5. Verse 5

   श्री भगवानुवाच पश्य मे पार्थ रूपाणि शतशोऽथ सहस्रशः। नानाविधानि दिव्यानि नानावर्णाकृतीनि च।।11.5।।

   śrī bhagavānuvāca paśya me pārtha rūpāṇi śataśo'tha sahasraśaḥ| nānāvidhāni divyāni nānāvarṇākṛtīni ca||11.5||

6. Verse 6

   पश्यादित्यान्वसून्रुद्रानश्विनौ मरुतस्तथा। बहून्यदृष्टपूर्वाणि पश्याऽश्चर्याणि भारत।।11.6।।

   paśyādityānvasūnrudrānaśvinau marutastathā| bahūnyadṛṣṭapūrvāṇi paśyā'ścaryāṇi bhārata||11.6||

7. Verse 7

   इहैकस्थं जगत्कृत्स्नं पश्याद्य सचराचरम्। मम देहे गुडाकेश यच्चान्यद्द्रष्टुमिच्छसि।।11.7।।

   ihaikasthaṃ jagatkṛtsnaṃ paśyādya sacarācaram| mama dehe guḍākeśa yaccānyaddraṣṭumicchasi||11.7||

8. Verse 8

   न तु मां शक्यसे द्रष्टुमनेनैव स्वचक्षुषा। दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे योगमैश्वरम्।।11.8।।

   na tu māṃ śakyase draṣṭumanenaiva svacakṣuṣā| divyaṃ dadāmi te cakṣuḥ paśya me yogamaiśvaram||11.8||

9. Verse 9

   सञ्जय उवाच एवमुक्त्वा ततो राजन्महायोगेश्वरो हरिः। दर्शयामास पार्थाय परमं रूपमैश्वरम्।।11.9।।

   sañjaya uvāca evamuktvā tato rājanmahāyogeśvaro hariḥ| darśayāmāsa pārthāya paramaṃ rūpamaiśvaram||11.9||

10. Verse 10

    अनेकवक्त्रनयनमनेकाद्भुतदर्शनम्। अनेकदिव्याभरणं दिव्यानेकोद्यतायुधम्।।11.10।।

    anekavaktranayanamanekādbhutadarśanam| anekadivyābharaṇaṃ divyānekodyatāyudham||11.10||

11. Verse 11

    दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम्। सर्वाश्चर्यमयं देवमनन्तं विश्वतोमुखम्।।11.11।।

    divyamālyāmbaradharaṃ divyagandhānulepanam| sarvāścaryamayaṃ devamanantaṃ viśvatomukham||11.11||

12. Verse 12

    दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगपदुत्थिता। यदि भाः सदृशी सा स्याद्भासस्तस्य महात्मनः।।11.12।।

    divi sūryasahasrasya bhavedyugapadutthitā| yadi bhāḥ sadṛśī sā syādbhāsastasya mahātmanaḥ||11.12||

13. Verse 13

    तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकधा। अपश्यद्देवदेवस्य शरीरे पाण्डवस्तदा।।11.13।।

    tatraikasthaṃ jagatkṛtsnaṃ pravibhaktamanekadhā| apaśyaddevadevasya śarīre pāṇḍavastadā||11.13||

14. Verse 14

    ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः। प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत।।11.14।।

    tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanañjayaḥ| praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalirabhāṣata||11.14||

15. Verse 15

    अर्जुन उवाच पश्यामि देवांस्तव देव देहे सर्वांस्तथा भूतविशेषसङ्घान्। ब्रह्माणमीशं कमलासनस्थ मृषींश्च सर्वानुरगांश्च दिव्यान्।।11.15।।

    arjuna uvāca paśyāmi devāṃstava deva dehe sarvāṃstathā bhūtaviśeṣasaṅghān| brahmāṇamīśaṃ kamalāsanastha mṛṣīṃśca sarvānuragāṃśca divyān||11.15||

16. Verse 16

    अनेकबाहूदरवक्त्रनेत्रं पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम्। नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिं पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप।।11.16।।

    anekabāhūdaravaktranetraṃ paśyāmi tvāṃ sarvato'nantarūpam| nāntaṃ na madhyaṃ na punastavādiṃ paśyāmi viśveśvara viśvarūpa||11.16||

17. Verse 17

    किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च तेजोराशिं सर्वतोदीप्तिमन्तम्। पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्ता द्दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेयम्।।11.17।।

    kirīṭinaṃ gadinaṃ cakriṇaṃ ca tejorāśiṃ sarvatodīptimantam| paśyāmi tvāṃ durnirīkṣyaṃ samantā ddīptānalārkadyutimaprameyam||11.17||

18. Verse 18

    त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम्। त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता सनातनस्त्वं पुरुषो मतो मे।।11.18।।

    tvamakṣaraṃ paramaṃ veditavyaṃ tvamasya viśvasya paraṃ nidhānam| tvamavyayaḥ śāśvatadharmagoptā sanātanastvaṃ puruṣo mato me||11.18||

19. Verse 19

    अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम्। पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रम् स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम्।।11.19।।

    anādimadhyāntamanantavīrya manantabāhuṃ śaśisūryanetram| paśyāmi tvāṃ dīptahutāśavaktram svatejasā viśvamidaṃ tapantam||11.19||

20. Verse 20

    द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हि व्याप्तं त्वयैकेन दिशश्च सर्वाः। दृष्ट्वाऽद्भुतं रूपमुग्रं तवेदं लोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन्।।11.20।।

    dyāvāpṛthivyoridamantaraṃ hi vyāptaṃ tvayaikena diśaśca sarvāḥ| dṛṣṭvā'dbhutaṃ rūpamugraṃ tavedaṃ lokatrayaṃ pravyathitaṃ mahātman||11.20||

21. Verse 21

    अमी हि त्वां सुरसङ्घाः विशन्ति केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणन्ति। स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः।।11.21।।

    amī hi tvāṃ surasaṅghāḥ viśanti kecidbhītāḥ prāñjalayo gṛṇanti| svastītyuktvā maharṣisiddhasaṅghāḥ stuvanti tvāṃ stutibhiḥ puṣkalābhiḥ||11.21||

22. Verse 22

    रुद्रादित्या वसवो ये च साध्या विश्वेऽश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च। गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घा वीक्षन्ते त्वां विस्मिताश्चैव सर्वे।।11.22।।

    rudrādityā vasavo ye ca sādhyā viśve'śvinau marutaścoṣmapāśca| gandharvayakṣāsurasiddhasaṅghā vīkṣante tvāṃ vismitāścaiva sarve||11.22||

23. Verse 23

    रूपं महत्ते बहुवक्त्रनेत्रं महाबाहो बहुबाहूरुपादम्। बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालं दृष्ट्वा लोकाः प्रव्यथितास्तथाऽहम्।।11.23।।

    rūpaṃ mahatte bahuvaktranetraṃ mahābāho bahubāhūrupādam| bahūdaraṃ bahudaṃṣṭrākarālaṃ dṛṣṭvā lokāḥ pravyathitāstathā'ham||11.23||

24. Verse 24

    नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम्। दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो।।11.24।।

    nabhaḥspṛśaṃ dīptamanekavarṇaṃ vyāttānanaṃ dīptaviśālanetram| dṛṣṭvā hi tvāṃ pravyathitāntarātmā dhṛtiṃ na vindāmi śamaṃ ca viṣṇo||11.24||

25. Verse 25

    दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानि दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि। दिशो न जाने न लभे च शर्म प्रसीद देवेश जगन्निवास।।11.25।।

    daṃṣṭrākarālāni ca te mukhāni dṛṣṭvaiva kālānalasannibhāni| diśo na jāne na labhe ca śarma prasīda deveśa jagannivāsa||11.25||

26. Verse 26

    अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्राः सर्वे सहैवावनिपालसङ्घैः। भीष्मो द्रोणः सूतपुत्रस्तथाऽसौ सहास्मदीयैरपि योधमुख्यैः।।11.26।।

    amī ca tvāṃ dhṛtarāṣṭrasya putrāḥ sarve sahaivāvanipālasaṅghaiḥ| bhīṣmo droṇaḥ sūtaputrastathā'sau sahāsmadīyairapi yodhamukhyaiḥ||11.26||

27. Verse 27

    वक्त्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति दंष्ट्राकरालानि भयानकानि। केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु संदृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः।।11.27।।

    vaktrāṇi te tvaramāṇā viśanti daṃṣṭrākarālāni bhayānakāni| kecidvilagnā daśanāntareṣu saṃdṛśyante cūrṇitairuttamāṅgaiḥ||11.27||

28. Verse 28

    यथा नदीनां बहवोऽम्बुवेगाः समुद्रमेवाभिमुखाः द्रवन्ति। तथा तवामी नरलोकवीरा विशन्ति वक्त्राण्यभिविज्वलन्ति।।11.28।।

    yathā nadīnāṃ bahavo'mbuvegāḥ samudramevābhimukhāḥ dravanti| tathā tavāmī naralokavīrā viśanti vaktrāṇyabhivijvalanti||11.28||

29. Verse 29

    यथा प्रदीप्तं ज्वलनं पतङ्गा विशन्ति नाशाय समृद्धवेगाः। तथैव नाशाय विशन्ति लोका स्तवापि वक्त्राणि समृद्धवेगाः।।11.29।।

    yathā pradīptaṃ jvalanaṃ pataṅgā viśanti nāśāya samṛddhavegāḥ| tathaiva nāśāya viśanti lokā stavāpi vaktrāṇi samṛddhavegāḥ||11.29||

30. Verse 30

    लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ता ल्लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिः। तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो।।11.30।।

    lelihyase grasamānaḥ samantā llokānsamagrānvadanairjvaladbhiḥ| tejobhirāpūrya jagatsamagraṃ bhāsastavogrāḥ pratapanti viṣṇo||11.30||

31. Verse 31

    आख्याहि मे को भवानुग्ररूपो नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद। विज्ञातुमिच्छामि भवन्तमाद्यं न हि प्रजानामि तव प्रवृत्तिम्।।11.31।।

    ākhyāhi me ko bhavānugrarūpo namo'stu te devavara prasīda| vijñātumicchāmi bhavantamādyaṃ na hi prajānāmi tava pravṛttim||11.31||

32. Verse 32

    श्री भगवानुवाच कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः। ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः।।11.32।।

    śrī bhagavānuvāca kālo'smi lokakṣayakṛtpravṛddho lokānsamāhartumiha pravṛttaḥ| ṛte'pi tvāṃ na bhaviṣyanti sarve ye'vasthitāḥ pratyanīkeṣu yodhāḥ||11.32||

33. Verse 33

    तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व जित्वा शत्रून् भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम्। मयैवैते निहताः पूर्वमेव निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन्।।11.33।।

    tasmāttvamuttiṣṭha yaśo labhasva jitvā śatrūn bhuṅkṣva rājyaṃ samṛddham| mayaivaite nihatāḥ pūrvameva nimittamātraṃ bhava savyasācin||11.33||

34. Verse 34

    द्रोणं च भीष्मं च जयद्रथं च कर्णं तथाऽन्यानपि योधवीरान्। मया हतांस्त्वं जहि मा व्यथिष्ठा युध्यस्व जेतासि रणे सपत्नान्।।11.34।।

    droṇaṃ ca bhīṣmaṃ ca jayadrathaṃ ca karṇaṃ tathā'nyānapi yodhavīrān| mayā hatāṃstvaṃ jahi mā vyathiṣṭhā yudhyasva jetāsi raṇe sapatnān||11.34||

35. Verse 35

    सञ्जय उवाच एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी। नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य।।11.35।।

    sañjaya uvāca etacchrutvā vacanaṃ keśavasya kṛtāñjalirvepamānaḥ kirīṭī| namaskṛtvā bhūya evāha kṛṣṇaṃ sagadgadaṃ bhītabhītaḥ praṇamya||11.35||

36. Verse 36

    अर्जुन उवाच स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या जगत् प्रहृष्यत्यनुरज्यते च। रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः।।11.36।।

    arjuna uvāca sthāne hṛṣīkeśa tava prakīrtyā jagat prahṛṣyatyanurajyate ca| rakṣāṃsi bhītāni diśo dravanti sarve namasyanti ca siddhasaṅghāḥ||11.36||

37. Verse 37

    कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन् गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे। अनन्त देवेश जगन्निवास त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत्।।11.37।।

    kasmācca te na nameranmahātman garīyase brahmaṇo'pyādikartre| ananta deveśa jagannivāsa tvamakṣaraṃ sadasattatparaṃ yat||11.37||

38. Verse 38

    त्वमादिदेवः पुरुषः पुराण स्त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम्। वेत्तासि वेद्यं च परं च धाम त्वया ततं विश्वमनन्तरूप।।11.38।।

    tvamādidevaḥ puruṣaḥ purāṇa stvamasya viśvasya paraṃ nidhānam| vettāsi vedyaṃ ca paraṃ ca dhāma tvayā tataṃ viśvamanantarūpa||11.38||

39. Verse 39

    वायुर्यमोऽग्निर्वरुणः शशाङ्कः प्रजापतिस्त्वं प्रपितामहश्च। नमो नमस्तेऽस्तु सहस्रकृत्वः पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते।।11.39।।

    vāyuryamo'gnirvaruṇaḥ śaśāṅkaḥ prajāpatistvaṃ prapitāmahaśca| namo namaste'stu sahasrakṛtvaḥ punaśca bhūyo'pi namo namaste||11.39||

40. Verse 40

    नमः पुरस्तादथ पृष्ठतस्ते नमोऽस्तु ते सर्वत एव सर्व। अनन्तवीर्यामितविक्रमस्त्वं सर्वं समाप्नोषि ततोऽसि सर्वः।।11.40।।

    namaḥ purastādatha pṛṣṭhataste namo'stu te sarvata eva sarva| anantavīryāmitavikramastvaṃ sarvaṃ samāpnoṣi tato'si sarvaḥ||11.40||

41. Verse 41

    सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं हे कृष्ण हे यादव हे सखेति। अजानता महिमानं तवेदं मया प्रमादात्प्रणयेन वापि।।11.41।।

    sakheti matvā prasabhaṃ yaduktaṃ he kṛṣṇa he yādava he sakheti| ajānatā mahimānaṃ tavedaṃ mayā pramādātpraṇayena vāpi||11.41||

42. Verse 42

    यच्चावहासार्थमसत्कृतोऽसि विहारशय्यासनभोजनेषु। एकोऽथवाप्यच्युत तत्समक्षं तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम्।।11.42।।

    yaccāvahāsārthamasatkṛto'si vihāraśayyāsanabhojaneṣu| eko'thavāpyacyuta tatsamakṣaṃ tatkṣāmaye tvāmahamaprameyam||11.42||

43. Verse 43

    पितासि लोकस्य चराचरस्य त्वमस्य पूज्यश्च गुरुर्गरीयान्। न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यो लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभाव।।11.43।।

    pitāsi lokasya carācarasya tvamasya pūjyaśca gururgarīyān| na tvatsamo'styabhyadhikaḥ kuto'nyo lokatraye'pyapratimaprabhāva||11.43||

44. Verse 44

    तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम्। पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम्।।11.44।।

    tasmātpraṇamya praṇidhāya kāyaṃ prasādaye tvāmahamīśamīḍyam| piteva putrasya sakheva sakhyuḥ priyaḥ priyāyārhasi deva soḍhum||11.44||

45. Verse 45

    अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा भयेन च प्रव्यथितं मनो मे। तदेव मे दर्शय देव रूपं प्रसीद देवेश जगन्निवास।।11.45।।

    adṛṣṭapūrvaṃ hṛṣito'smi dṛṣṭvā bhayena ca pravyathitaṃ mano me| tadeva me darśaya deva rūpaṃ prasīda deveśa jagannivāsa||11.45||

46. Verse 46

    किरीटिनं गदिनं चक्रहस्त मिच्छामि त्वां द्रष्टुमहं तथैव। तेनैव रूपेण चतुर्भुजेन सहस्रबाहो भव विश्वमूर्ते।।11.46।।

    kirīṭinaṃ gadinaṃ cakrahasta micchāmi tvāṃ draṣṭumahaṃ tathaiva| tenaiva rūpeṇa caturbhujena sahasrabāho bhava viśvamūrte||11.46||

47. Verse 47

    श्री भगवानुवाच मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदं रूपं परं दर्शितमात्मयोगात्। तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यं यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम्।।11.47।।

    śrī bhagavānuvāca mayā prasannena tavārjunedaṃ rūpaṃ paraṃ darśitamātmayogāt| tejomayaṃ viśvamanantamādyaṃ yanme tvadanyena na dṛṣṭapūrvam||11.47||

48. Verse 48

    न वेदयज्ञाध्ययनैर्न दानै र्न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रैः। एवंरूपः शक्य अहं नृलोके द्रष्टुं त्वदन्येन कुरुप्रवीर।।11.48।।

    na vedayajñādhyayanairna dānai rna ca kriyābhirna tapobhirugraiḥ| evaṃrūpaḥ śakya ahaṃ nṛloke draṣṭuṃ tvadanyena kurupravīra||11.48||

49. Verse 49

    मा ते व्यथा मा च विमूढभावो दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम्। व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य।।11.49।।

    mā te vyathā mā ca vimūḍhabhāvo dṛṣṭvā rūpaṃ ghoramīdṛṅmamedam| vyapetabhīḥ prītamanāḥ punastvaṃ tadeva me rūpamidaṃ prapaśya||11.49||

50. Verse 50

    सञ्जय उवाच इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः। आश्वासयामास च भीतमेनं भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा।।11.50।।

    sañjaya uvāca ityarjunaṃ vāsudevastathoktvā svakaṃ rūpaṃ darśayāmāsa bhūyaḥ| āśvāsayāmāsa ca bhītamenaṃ bhūtvā punaḥ saumyavapurmahātmā||11.50||

51. Verse 51

    अर्जुन उवाच दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तवसौम्यं जनार्दन। इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः।।11.51।।

    arjuna uvāca dṛṣṭvedaṃ mānuṣaṃ rūpaṃ tavasaumyaṃ janārdana| idānīmasmi saṃvṛttaḥ sacetāḥ prakṛtiṃ gataḥ||11.51||

52. Verse 52

    श्री भगवानुवाच सुदुर्दर्शमिदं रूपं दृष्टवानसि यन्मम। देवा अप्यस्य रूपस्य नित्यं दर्शनकाङ्क्षिणः।।11.52।।

    śrī bhagavānuvāca sudurdarśamidaṃ rūpaṃ dṛṣṭavānasi yanmama| devā apyasya rūpasya nityaṃ darśanakāṅkṣiṇaḥ||11.52||

53. Verse 53

    नाहं वेदैर्न तपसा न दानेन न चेज्यया। शक्य एवंविधो द्रष्टुं दृष्टवानसि मां यथा।।11.53।।

    nāhaṃ vedairna tapasā na dānena na cejyayā| śakya evaṃvidho draṣṭuṃ dṛṣṭavānasi māṃ yathā||11.53||

54. Verse 54

    भक्त्या त्वनन्यया शक्यमहमेवंविधोऽर्जुन। ज्ञातुं दृष्टुं च तत्त्वेन प्रवेष्टुं च परंतप।।11.54।।

    bhaktyā tvananyayā śakyamahamevaṃvidho'rjuna| jñātuṃ dṛṣṭuṃ ca tattvena praveṣṭuṃ ca paraṃtapa||11.54||

55. Verse 55

    मत्कर्मकृन्मत्परमो मद्भक्तः सङ्गवर्जितः। निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स मामेति पाण्डव।।11.55।।

    matkarmakṛnmatparamo madbhaktaḥ saṅgavarjitaḥ| nirvairaḥ sarvabhūteṣu yaḥ sa māmeti pāṇḍava||11.55||